Start
Wie?
  -Biografie kort
  -Biografie lang
Wat?
  -Fictie
  -Non-fictie
Boeken
  -4+
  -10+
  -12+
  -14+
Verhalen
Vraag en antwoord
Media
Links
Links
Contact
Claire Hülsenbeck
 
Laura's appelkamer
 
  Laura is dertien als ze door haar vader uit het kindertehuis wordt opgehaald. Ze heeft sinds haar zesde niet meer bij hem gewoond en het valt niet mee om weer aan een gezin te wennen. Zeker niet als dat op een halfverbouwde boerderij is, in een gehucht dat de Lutterholt heet. Laura heeft vreemde dromen die steeds terugkeren; zelfs haar nieuwe vrienden doen soms ineens raadselachtig en waarom is ze alles van vroeger vergeten?  
     
  Omslag eerste uitgave Omslag tweede uitgave

1e en 2e druk Van Holkema & Warendorf,

1e druk: Houten,1993
ISBN 90 269 0497 5
 
2e druk: Houten, 2000
ISBN 90 269 9368 4

 
     
  Langzaam ontdek je waarom Laura zich niets meer herinnert van haar jeugd en vooral van haar moeder. Het is moeilijk voor Laura om de waarheid onder ogen te zien, haar moeder hield niet van haar. Ze  trekt zich terug in een fantasiewereld. Steeds terugkerende dromen, de schokkende ontmoeting met Marius die uit een andere wereld lijkt te komen, het bedplassen en vooral Laura's problemen met vrienden en vriendinnen, maken dat zij niet langer kan ontkennen wat er is gebeurd. Dan kan Laura een eigen plek opeisen, de appelkamer. Dan kan ze verder.  
     
  De opening  
     
  "Nog voor ze de oprit af was, achter in de auto van haar vader, wist Laura dat ze geen heimwee zou hebben naar het kindertehuis.        
   'Dag! Dag Laura...!' 
   Laura lachte naar de bekende gezichten die nu al vreemd leken. 
   'De groeten aan je eigen huis!' 
   Wie dat riep kon ze zo gauw niet zien. Haar vader schakelde en gaf gas. Nu waren er alleen nog zwaaiende handen. Door de achterruit zag Laura hoe een heel stel kinderen met de auto meerende, een groep die een verdwijnspelletje deed. 
   Iemand draait zich met zijn gezicht naar de muur, snel verwisselen de anderen van plaats, maar eentje verstopt zich. 'Wie is er weg'?  
   Ze slikte om het rare gevoel in haar keel kwijt te raken. Nu hoorde ze er niet meer bij. Nog één keer zwaaide ze naar de joelende kinderen en toen draaide de auto de weg op. Het enige wat ze nu nog kon zien van het kindertehuis was de groene heg langs de oprijlaan met hoog daarboven het platte dak vol schoorstenen.  
   Ze draaide zich om en staarde naar de rug van haar vader. Belachelijk dat ze niet voorin mocht zitten. Hij dacht zeker dat ze nog altijd een klein meisje was. Hopelijk zou dat gauw veranderen. Alles ging nu veranderen. 
   Meestal veranderen de dingen zonder dat je er iets aan kunt doen. Je lievelingstrui die te klein wordt of de beer die naast je bed zit zolang je je kunt herinneren en die ineens zijn vulsel verliest of zijn linkeroog laat bungelen; maar er zijn ook veranderingen die je kunt willen. Laura kneep haar handen stijf in elkaar. Dit wilde ze." 
 
     
  Artikel  
     
  Op zoek naar je moeder, Lisette Wisse; Primeur november 1993  
     
  Televisie  
     
 

Geef mij maar een boek, Teleac-NOT, 1994 (zie ook onder ‘media’)

 
     
   
     
  Reacties  
     
  Een jeugdboek dat niet alleen ingewikkeld is van problematiek maar ook gedurfd van opbouw. (...) Haar aanpak is  zorgvuldig en getuigt van groot inzicht in de  psychologie van haar hoofdiguur.
 Joke Linders, Algemeen Dagblad, mei 1993
 

Debuut van een onderwijskundige dat complex en indringend de problemen zuiver weergeeft.
M.J. Taselaar-Callenbach-NBLC

Een doorwrochte en goed geschreven jeugdroman... In haar dromen fantaseert Laura over haar moeder van wie ze zich alleen het geklikklak van hoge hakken herinnert en dat ene vervelende zinnetje: Hè kind, ga eens an mijn schoot af.... Een authentieke toon die weinig voorkomt in de Nederlandse jeugdliteratuur. 
Lieke van Duin, Trouw juni 1993

...mooi en aangrijpend..
De Volkskrant

...nergens wordt het verhaal melodramatisch...
 Signalementen

Laura is niet zielig, maar zij wordt beschreven als een eerlijk, stevig meisje dat ellende heeft meegemaakt waar zij met niemand over kan praten.
Viktor Frederik in Dwarsligger

... een spannend boek..
Aukje Holtrop, Primeur, mei 1993

Het boek is ook vaak zielig
brief van een lezer
 
     
  Engelse teaser  
     
  Juvenile books  
     
  Terug  
     
©2006 C. Hülsenbeck